Betonun Arasında Saklı Kalan Nefes: Kuğulu'dan Botanik'e Zamanın İçinde Bir Ankara Yürüyüşü
Ankara, dışarıdan bakanlar için gri, diplomatik ve sert yüzlü bir şehirdir. Ancak bu şehri adımlayanlar, sokak aralarındaki yaşanmışlıkları, birdenbire karşınıza çıkan asırlık ağaçları ve şehrin kılcal damarlarına gizlenmiş o yeşil dokuyu çok iyi bilir. Eğer "Ankara'da nereye yürünür ki?" diyenlerdenseniz, size kulaklığınızı takıp şehrin ritminden kopmadan doğayla baş başa kalabileceğiniz, tarihi ve yeşili harmanlayan klasik ama hep yeni kalan bir rota çizeceğim.
Rotamızın başlangıç noktası, Ankara’nın vitrini, hepimizin anılarının ortak kesişim noktası: Kuğulu Park. Sabahın erken saatleri, güneşin yaprakların arasından süzüldüğü, Kuğulu'nun o meşhur sakinlerini besleyen teyzelerin, ilk kahvesini eline almış gençlerin ve işe koşturan beyaz yakalıların telaşsız telaşının olduğu saatler... Bankların birinde beş dakika oturup suyun sesini dinledikten sonra, Tunalı Hilmi Caddesi'nin o tanıdık gürültüsünü arkamızda bırakarak, Atatürk Bulvarı üzerinden Çankaya’ya doğru tırmanışa geçiyoruz.
İlk durağımız Seğmenler Parkı. Kavaklıdere'nin o hafif eğimli yollarını geçerken, sağınızda solunuzda göreceğiniz eski Ankara apartmanlarına alıcı gözüyle bakın. Döneminin mimari zarafetini taşıyan o yapılar, bu şehrin hafızasıdır. Seğmenler’e adım attığınız anda ise şehir bir anda sessize alınır. Devasa çam ağaçlarının, geniş çim alanların oluşturduğu bu vadi, Ankara’nın akciğerleridir. Hafta sonu cıvıltısından uzak, hafta içi sabah saatlerinde yapacağınız bu yürüyüşte, size sadece kuş sesleri ve köpeklerini gezdiren mahalleliler eşlik eder. Amfitiyatronun yanından kıvrılan yoldan yavaş yavaş yukarı doğru çıkarken, şehrin beton denizi içinde böyle bir vahanın nasıl korunabildiğine şükredersiniz.
Seğmenler’in bitiminden, İran Caddesi'ni geçerek hemen karşıdaki, daha az bilinen ama çok daha karakteristik olan Botanik Parkı'na adım atıyoruz. Botanik, Ankara’nın "aristokrat" parkıdır. Düzeni, bitki çeşitliliği, içindeki küçük köprüleri ve göletiyle insana adeta bir Avrupa şehrindeymiş hissi verir. Atakule’nin heybetli gölgesi altındaki bu parkta yürümek, bir botanik müzesini adımlamak gibidir. Eski ağaçların dokusu, peyzajın o nizamı, insana düşünmek, hayal kurmak ve kendi içine dönmek için inanılmaz bir fırsat sunar.
Yürüyüşün finalini ise Atakule'ye çıkarak veya Cinnah Caddesi'nden aşağı o meşhur yokuşu sallanarak yapabilirsiniz. Benim tavsiyem; Botanik Parkı'ndan çıkıp, Çankaya Caddesi'nin o ağaçlıklı yollarından Atakule'ye ulaşmak ve orada yorgunluk kahvenizi yudumlarken, yürüyerek geçtiğiniz o yeşil koridora ve Ankara'nın uçsuz bucaksız silüetine yukarıdan bakmaktır.
Bu rota sadece bir bedensel egzersiz değil; aynı zamanda Ankara'nın tarihine, mimarisine ve doğasına yapılmış kısa ama derinlikli bir yolculuktur. Gri şehrin içindeki yeşil damarları keşfettiğinizde, Ankara'yı bir kez daha seveceksiniz. Ayakkabılarınızı giyin, dışarı çıkın; Ankara sizi bekliyor.
