Çerkes Sürgünü, 19. yüzyılda Çarlık Rusyası’nın Kafkasya’yı ele geçirme politikası doğrultusunda gerçekleşen büyük bir zorunlu göç hareketidir. 300 yıl süren Kafkas-Rus savaşlarının ardından, Rusya’nın Karadeniz kıyılarına ulaşma stratejisi kapsamında Çerkesler anavatanlarından sürgün edildi.
Rusya’nın genişleme politikası, Çerkes halkını ya Çarlık ordusuna katılmaya ya da göç etmeye zorladı. 21 Mayıs 1864’te nihai savaşın ardından Çerkesler, Osmanlı topraklarına sürüldü. Tahminlere göre, yaklaşık 1.5 milyon Çerkes vatanını terk etmek zorunda kaldı ve 400 binden fazla kişi açlık, hastalık ve zorlu yolculuk şartları nedeniyle yaşamını yitirdi.
Sürgün edilen Çerkesler, Osmanlı İmparatorluğu tarafından Balkanlar, Anadolu ve Ortadoğu’ya yerleştirildi. Bugün Türkiye’de büyük bir Çerkes diasporası bulunmaktadır. Çerkesler, sürgünün acı hatırasını yaşatmak için her yıl 21 Mayıs’ta anma etkinlikleri düzenlemektedir.
Çerkes Sürgünü, tarih boyunca yaşanan en büyük zorunlu göçlerden biri olarak kabul edilir ve Çerkes halkının kültürel kimliğini koruma mücadelesi günümüzde de devam etmektedir.
